محمد همایون همیشه زنده است...
دكتر شریعتی انسان ها رو به چهار گروه دسته بندی كردند

دسته اول ؛ آنانی که وقتی هستند هستند ، وقتی که نیستند هم نیستند
عمده آدم‌ها حضورشان مبتنی به فیزیک است. تنها با لمس ابعاد جسمانی آن‌هاست که قابل فهم می‌شوند. بنابراین اینان تنها هویت جسمی دارند.

دسته دوم ؛ آنانی که وقتی هستند نیستند ، وقتی که نیستند هم نیستند
مردگانی متحرک در جهان. خود فروختگانی که هویت شان را به ازای چیزی فانی واگذاشته‌اند. بی‌شخصیت‌اند و بی‌اعتبار. هرگز به چشم نمی‌آیند. مرده و زنده‌شان یکی است.

دسته سوم ؛ آنانی که وقتی هستند هستند، وقتی که نیستند هم هستند
آدم‌های معتبر و با شخصیت. کسانی که در بودنشان سرشار از حضورند و در نبودنشان هم تاثیرشان را می‌گذارند. کسانی که همواره به خاطر ما می‌مانند. دوستشان داریم و برایشان ارزش و احترام قائلیم.

دسته چهارم ؛ آنانی که وقتی هستند نیستند، وقتی که نیستند هستند
شگفت‌انگیزترین آدم‌ها در زمان بودشان چنان قدرتمند و با شکوه‌اند که ما نمی‌توانیم حضورشان را دریابیم، اما وقتی که از پیش ما می‌روند نرم نرم آهسته آهسته درک می‌کنیم. باز می‌شناسیم. می‌فهمیم که آنان چه بودند. چه می‌گفتند و چه می‌خواستند. می‌روند یادمان می‌آید که چه حرف‌ها داشتیم و نگفتیم.

با بعضی از ریش سفیدان و قدیمی های ده که صحبت میکردم از بد رفتاری خود و مردم و با همایون میگفتند
این مرد بزرگ مستحق چنین رفتاری نبود و البته
اگر جفای مردم برگ جهان نبود حسینه ارشاد نبود ، شریعتی نبود و ...

محمد همایون همیشه زنده است و این مهم از آن انسان های بزرگ است.
روحش شاد و یادش تا ابد گرامی باد.