روستای برگ جهان

امید بستن به من دون الله در نهج البلاغه
یکی را می بینید که پیرو هوس های دلش می باشد ولی با این حال به گمان خودش ادعا می کند که به خدا امیدوار است ! به همان خدای بزرگ سوگند که او دروغ می گوید. و گر نه چرا امیدش در رفتار و کردارش نمود نمی گردد؟ چنین کسی که دل به امید خدا می بندد باید امیدش در رفتار و کردارش نمود کند، در غیر این صورت امیدش به خدای تعالی مغشوش و ترس از او گزاف و آمیخته با نیرنگ است.
در کارهای بزرگ روی امید به درگاه خدا می آرد، و برای نیازمندی های کوچک راه امید به سوی خانه بندگان می سپارد، و بیش از آنکه به خدا فروتنی نماید سر چاپلوسی به آستانه بنده او می گذارد.
آیا می ترسی که در امیدت به ذات اقدسش ریاکار باشی؟ یا اینکه او را سزاوار امیدواری نمی بینی؟ باری ، آنها که دنیا در نظرشان پر ارزش می آید ، و زیب و زیورش بیشتر در دلشان تاثیر می نماید ، آن را بر خدا ترجیح می دهند ، و خویشتن را پایبندش ساخته طوق بندگیش را بر گردن می نهند.

هنوز نو پا هستش
نام اسنادی را که دادید قرار دادم.

پیشنهاد
با تشکر از باز کردن بخش اسنادقدیمی پیشنهاد می کنم به شیوه ای مناسب فهرست یا دست کم نام اسناد درج شود تا با مراجعه به صفحه اسناد بتوان سند مورد نظر را باز کرد.
دو سندی که من فرستادم یکی به نام عقدنامه حاج حبیب الله لبافی و دیگری مالیات هیزم اباذر لبافی است.

صنما به چشم شوخت که به چشم اشارتی کن / نفسی خراب خود را به نظر عمارتی کن
دل و جان شهید عشقت به درون گور قالب / سوی گور این شهیدان بگذر زیارتی کن
تو چو یوسفی رسیده همه مصر کف بریده / بنما جمال و بستان دل و جان تجارتی کن
و اگر قدم فشردی به جفا و نذر کردی / بشکن تو نذر خود را چه شود کفارتی کن
تو مگو کز این نثارم ز شما چه سود دارم / تو ز سود بی‌نیازی بده و خسارتی کن
رخ همچو زعفران را چو گل و چو لاله گردان / سه چهار قطره خون را دل بابشارتی کن
چو غلام توست دولت نکشد ز امر تو سر / به میان ما و دولت ملکا سفارتی کن
چو به پیش کوه حلمت گنهان چو کاه آمد / به گناه چون که ما نظر حقارتی کن
تن ما دو قطره خون بُد که نظیف و آدمی شد / صفت پلید را هم صفت طهارتی کن
ز جهان روح جان‌ها چو اسیر آب و گل شد / تو ز دار حرب گلشان برهان و غارتی کن
چو ز حرف توبه کردم تو برای طالبان را / جز حرف پرمعانی عَلم و امارتی کن
ز برای گرم کردن بُوَد این دم چو آتش / جز دم تو تابشی را سبب حرارتی کن
تو که شاه شمس دینی تبریز نازنین را / به ظهور نیر خود وطن بصارتی کن

بله ، اون سایت رو دیدم. البته اون خیلی خیلی کامل و جامع هست... ما دیگه در اون حد نیستیم
سیستم ما به وسعت و بزرگی اون سایت نیست ، ضمن اینکه در این سیستم فقط تعداد خاصی اجازه اضافه کردن نام و نام خانوادگی به شجره نامه را دارند و همه دسترسی این کار را ندارد.
نکته دیگر و مهم این است که این شجره نامه اصلاً در گوگل و موتورهای جستجو index نمیشه اما با این حال فکر کنم مخالفت هایی داشته باشیم که برخی تمایل نداشته باشند کلاً حتی نام و نام خانوادگی آن ها در اینترنت ذکر شود. شما که خودتان از این طرز تفکر آگاه هستید و به عینه { در جلسه ای که با هم بودیم } این مهم را دیده و شنیده اید.
متاسفانه همین موضوع باعث شده کمی در این کار تامل داشته باشیم.