روستای برگ جهان

این شعر رو تقدیم می کنم به اهالی روستای برگ جهان

سعی کردم تا جایی که می شد همه احساسم رو بیان کنم ، اگر ناچیزه باید ببخشید :

ای برگ جهان تمام جانم هستی       /       تو میکده دل خرابم هستی

در پیچ و خم جاده هایت مستم       /       من تا به ابد پا به رکابت هستم

افتاده پیاله بر زمین از دستم       /       با دیدن باغهای تو سرمستم

ای نصف جهان تو بیکرانی       /       چون مهر به قلب کهکشانی

وقتی که کنار رود هستم       /       از هرچه به غیر عشق رستم

هر کوه تو پشتوانه من       /       آرام گرفته شانه من

اندر بر آبشار نابت       /       ای برگ جهان شدم خرابت

ای میکده من وحید هستم       /       در سایه گنبدی نشستم

آنجا که امام زاده نامش       /       یک گوشه شهید خانقاهش

<< وحید رضا >>