محمود خان دستت درد نکنه. من چند نقطه ی برگجونو خیلی دوست دارم. یکیش همین سوآستونه است. اما محل مناسب تر برای زحمتی که کشیدی 50 متری بالا تراست. اگر از راه فرعی کنار جاده بالا بروی و روی کر سوآستونه قرار بگیری به دلیل ارتفاع بیشتر محل، منظره بسیار زیباتر است و چهره ی زشت گاردریل و تیرهای برق هم دیده نمی شود.
من سالها قبل مدتی در این محل نشستم و در خیال خودم روزی را تصور می کردم که انجا را بخرم وخانه ای بسازم. آنجا متعلق به پسر عموی من است. نمی دانید اگر یک روز بهاری آنجا بنشینید صدای رود ومنظره وطراوت هوا چقدر دیوانه تان می کند.30 درصد دیوانگی فعلی من مربوط به آن واقعه است!
می دانید که نام آستانه مربوط به این است که در این نقطه است که شما امامزاده را می بینید. یعنی این نقطه که در مسیر اصلی ورود به روستا قرار داشت آستانه امامزاده بود.
یادم هست روی کری که تصویر آن هم در عکسها دیده می شود طاقچه ای قرار داشت که برای اهالی مقدس بود.زچیزی مثل قدمگاه امامزاده ها. ترکیبی بود از قداست وتخیل وخرافه. واین هرسه برای ما که کودکی بودیم جذاب و اسرار آمیزبود. مردم در این طاقچه نان ومیوه وگل می نهادند. مثل نذر ونیاز وگرفتن حاجت بود. کاش دوربینی بود که عکسی از طاقچه زمانی که گل محمدی و تعدادی آلبالو وگیلاس آنجا بود می گرفتم.
در زمان تعریض جاده این طاقچه تخریب شد.